 |
Tot ook ik verwaai is een monument voor een dementerende moeder. In drie chronologische hoofdstukken krijgt de lezer een beeld van wat dementie met een mens en zijn omgeving doet. De bundel is een vervolg op de zes 'L' gedichten uit Bij het zien van zijn lichaam.
Uit het juryrapport van de J.C. Bloem-poëzieprijs 2011: "Peter Swanborn schreef een prachtige elegie over de dementie van zijn moeder. Hij is daarin zeer nabij maar slaagt er niet in tot haar door te dringen, werkelijk te bevatten wat ze doormaakt. Dat bewust gekozen falen is zeer geslaagd. De dichter volgt haar tot de dood, brengt de lezers tot de dood, en hier overstijgt hij zichzelf en benoemd hij het universele van het sterven. Als het autobiografisch is, is de afstand zeer knap volgehouden, als het verzonnen is, is het zeer geloofwaardig. Swanborn maakt ons stil."
Maaike Meijer in het voorwoord van De 100 beste gedichten voor de VSBPoëzieprijs 2011: "Onder de jongere levensdichters is de meest opmerkelijke Peter Swanborn. (...) Het gedicht 'Ring' is welhaast het mooiste vers over het accepteren van de eigen vergankelijkheid dat ik ken."
Erik Lindner op de website van De Groene Amsterdammer: "Peter Swanborn is een serieus dichter die zichzelf in koele bewoordingen met lijf en leden op het spel zet."
Cornald Maas in het AVRO televisieprogramma Opium weet wat er speelt: "Swanborn tekent de consequenties van dementie heel erg mooi op, zonder larmoyantie, zonder sentiment."
Ontbijt
Verborgen in rimpels en dekens,
haar vest achterstevoren, een sjaal
hoog om de oren, de haren wild,
lepelt ze traag het kinderontbijt.
Dokter komt langs, fysio masseert,
personeel verzorgt, tv staat aan,
telefoon, wasmachines draaien,
vloeren worden zingend gedweild.
Vroeger had ze zich afgekeerd,
kritiek geuit, gevraagd of het niet
wat minder kon. Nu zit ze stil,
geniet van brinta met slagroom.
|
|
Gebed
Kijk haar aan en wil niets liever
dan zien wat zich niet laat zien,
horen wat ik niet kan horen.
Pak haar hand en smeek: keer
terug, doe open, geef antwoord,
hou me voor de gek, doe alsof.
Maar wie zwijgt, geeft niet op.
Ze tilt haar arm, opent een oog.
Alles is daar. Ik kan er niet bij.
|
Uitgeverij Podium
ISBN 978 90 5759 299 7
Prijs: € 14,50
| Op de website van VPRO Boeken zijn alle voordrachten van de Nacht van de Poëzie terug te beluisteren. Klik hier.
|
| Op de website van de KRO kunt u een uitzending van Kruispunt TV terugzien. Hierin komen drie kunstenaars aan het woord die dementie als thema in hun kunst verwerken. Met gedichten uit en een interview over Tot ook ik verwaai. Klik hier
|
Op de website van Lezen.tv zijn de eerste twee hoofdstukken van Tot ook ik verwaai te zien en te horen. De opnames zijn gemaakt door Peter Gielissen. Om naar Lezen.tv te gaan klik hier
Er is ook een fragment te zien op YouTube
|
Recensies
In het oktobernummer van het Tijdschrift Geestelijke Verzorging staat een recensie van Tot ook ik verwaai door Barbara de Beaufort.
In het meinummer van de Poëziekrant stond een recensie door Laurens Ham.
In het winternummer van Awater stond een recensie door Thomas Möhlmann.
In het Friesch Dagblad van 6 februari stond een recensie door Klaas de Jong Ozn.
Op de website van Meander staat een recensie door Emily Kocken.
Op de website van het Oerdigitaalvrouwenblad staat een recensie door Geert Koefoed.
Op de website van De Recensent staat een recensie door Edwin Fagel.
Op de Belgische website Poëzierapport staat een recensie door Willem Thies.
Op de website van Victor Schiferli staat de recensie die hij schreef voor Het Parool.
Op de website van De Groene staat een recensie door Erik Lindner.
Op www.seksloos.nl staat een recensie door Hans van Willigenburg.
Op www.scholieren.com staat een recensie door Kees van der Pol.
* * *
|