Vrijdag 16 juli stond er een interview in NRC Next in de rubriek 'Zin', geschreven door Monica de Ruiter en met een foto van Bob van der Vlist.

Zaterdagavond 31 juli ben ik te gast op Het Tuinfeest in Deventer, voorafgaand aan de Deventer Boekenmarkt. Meer info hier.

Donderdag 16 september besteedt het KRO programma Kruispunt TV aandacht aan Tot ook ik verwaai. Nederland 2, 18.25 uur. Herhaling de dinsdag erna om 17.10 uur.

Zaterdag 18 september lees ik voor op de Nacht van de Poëzie in de Stadschouwburg in Utrecht. Meer info hier.

Dit najaar publiceert het Amerikaanse tijdschrift Talisman zes door John Irons gemaakte vertalingen van gedichten uit Bij het zien van zijn lichaam.

In het eerstvolgende nummer van het Franstalige tijdschrift Septentrion staat 'Pričre', een door Kim Andringa gemaakte vertaling van het gedicht 'Gebed' uit Tot ook ik verwaai.

In oktober verschijnt het nieuwe nummer van Het Liegend Konijn met daarin vijf nieuwe gedichten.

In het meinummer van de Poëziekrant staat een recensie van Tot ook ik verwaai door Laurens Ham. In het winternummer van Awater staat een recensie door Thomas Möhlmann. In het Friesch Dagblad van 6 februari staat een recensie door Klaas de Jong Ozn. Op de website van Meander staat een recensie door Emily Kocken. Op de website van het Oerdigitaalvrouwenblad staat een recensie door Geert Koefoed. Op de website van De Recensent staat een recensie door Edwin Fagel. Op de Belgische website Poëzierapport staat een recensie door Willem Thies. Op de website van Victor Schiferli staat de recensie die hij schreef voor Het Parool. Op de website van De Groene staat een recensie door Erik Lindner. Op www.seksloos.nl staat een recensie door Hans van Willigenburg. Op www.scholieren.com staat een recensie door Kees van der Pol.

Recent verschenen: het gratis tijdschrift Leef! van de Service Apotheken, nummer 63, oplage 100.000. Met daarin een interview over Tot ook ik verwaai. Lees hier.

Op de website van Lezen.tv zijn de eerste twee hoofdstukken van Tot ook ik verwaai te zien en te horen. De opnames zijn gemaakt door Peter Gielissen. Om naar Lezen.tv te gaan klik hier Er is ook een fragment te zien op YouTube

VERSCHENEN

TOT OOK IK VERWAAI

Deze eerste bundel bij Uitgeverij Podium gaat over dementie en wat deze ziekte met een mens en zijn omgeving doet. De bundel is een vervolg op de zes 'L' gedichten uit Bij het zien van zijn lichaam.

Ontbijt Verborgen in rimpels en dekens, haar vest achterstevoren, een sjaal hoog om de oren, de haren wild, lepelt ze traag het kinderontbijt. Dokter komt langs, fysio masseert, personeel verzorgt, tv staat aan, telefoon, wasmachines draaien, vloeren worden zingend gedweild. Vroeger had ze zich afgekeerd, kritiek geuit, gevraagd of het niet wat minder kon. Nu zit ze stil, geniet van brinta met slagroom.

Gebed Kijk haar aan en wil niets liever dan zien wat zich niet laat zien, horen wat ik niet kan horen. Pak haar hand en smeek: keer terug, doe open, geef antwoord, hou me voor de gek, doe alsof. Maar wie zwijgt, geeft niet op. Ze tilt haar arm, opent een oog. Alles is daar. Ik kan er niet bij.

Uitgeverij Podium
ISBN 978 90 5759 299 7
Prijs: € 14,50

EEN KOUD BAD 24 liederen onder water

UITVERKOCHT

Begin 2009 is Een koud bad verschenen. Deze bundel, geschreven in opdracht van de Zeeuwse Slibreeks, bevat 24 liederen over verdronken Zeeuwen. Ieder gedicht beschrijft een ander personage; de titels bestaan uit een voornaam, een leeftijd en een woonplaats. De eerste helft van de bundel bevat gedichten over fictieve slachtoffers van de Ramp van '53, de tweede helft gaat over mensen die op andere wijze verdronken: een ongeluk in een zwembad, zelfmoord op volle zee, comazuipen in een dorpskroeg. Inspiratiebron voor deze bundel was de Spoon River Anthology van Edgar Lee Masters.
De illustraties zijn van Niels Smits van Burgst.

Emiel (72) uit Kortgene Had het me anders voorgesteld, veel mensen, gezang, een preek. Dagenlang kinderen aan bed, vrouwen een traan, de mannen een borrel. Zo had ik het gedacht. Geen perenboom in hard stromend water, geen striemende kou die voeten verdooft, geen wind die mij de adem neemt. Waar zijn ze, die psalmen zingen, nu slaap mij in de nacht laat glijden.

Kleine Paul (4) uit Terneuzen Moeder zat te lezen, slecht geconcentreerd, keek voortdurend op of om, wilde weten waar ik was. Het was een middag tegen vieren in een zwembad zonder diepte. Ergens tussen twee momenten niemand kan het goed begrijpen zag ik schitter in de spiegel, wilde raken, pakken, voelen, wist niet wie of dat ik was. Ergens tussen twee momenten, niemand kan het goed begrijpen, bleek het water meer dan zacht.

Slibreeks
Centrum Beeldende Kunst Zeeland
ISBN 978 90 6354 131 6

BIJ HET ZIEN VAN ZIJN LICHAAM sonnetten over liefde en wanhoop, lust en verlies

UITVERKOCHT

Deze bundel, die genomineerd werd voor de C. Buddingh'-prijs voor nieuwe Nederlandstalige poëzie 2008, bevat 44 sonnetten over lichamelijkheid. Terwijl om ons heen mensen ziek worden en sterven, lijkt de behoefte aan liefde en seks bij hen die gezond blijven, alleen maar sterker te worden. Misschien is het wanhoop, een genieten voor het te laat is, misschien is het levenslust. Waarschijnlijk beide.

Gerrit Komrij over Bij het zien van zijn lichaam: "Het zijn echt prachtige gedichten."

Voor de liefhebber: kijk eens op de weblog van Coen Peppelenbos

For the English translations by John Irons click here

Für die deutschen Übersetzungen von Ard Posthuma bitte hier anklicken.

Pour les traductions françaises de Kim Andringa cliquez ici

Para leer las traducciones españolas de Diego Puls pulsar aquí

Pesmi v prevodu Mateje Seliškar Kenda najdete tukaj

number 22, W. What on earth am I doing here, at four in the morning, in a strange bed next to a man who according to all the clichés is sleeping peacefully, aware of no unrest. Can I still catch a train? Where are my clothes? Should the door be locked? What if awake and in a rage, a gleaming knife pulled out or casual, oh, do you want to leave? The last without doubt. If only there'd been fighting, throwing, threatening, if only he had whispered, tormented my being. Nothing of all this. A smile and a compliment, a drink first and then from head to crutch and back to start. © Translation: John Irons

Nummer 22, W. Was tue ich hier um Gottes willen, um vier Uhr nachts, in einem fremden Bett neben einem Mann, der, reinstes Klischee, ruhig schläft, sich keiner Unruhe bewusst. Ob noch ein Zug fährt? Wo sind meine Klamotten? Ist die Tür verschlossen? Würde er, aufgewacht, in Wut, ein glühend Messer zuckend - oder eher achtlos: ach, du gehst? Letzteres ohne Zweifel. Wenn nur gekämpft, gedroht, geprügelt worden wäre, er nur geflüstert, mein Wesen gepeinigt hätte. Nichts von alledem. Ein Lächeln und ein Kompliment; ein Gläschen, nein? Na, dann von Hirn nach Hose und zurück auf Los. © Übersetzung: Ard Posthuma

numéro 22, W. Mais qu'est-ce que je fous lŕ, ŕ quatre heures du matin, dans un lit étranger ŕ côté d'un homme qui selon tous les clichés dort tranquille, inconscient de tout émoi. Y aurait-il encore un train? Et mes vętements, Qu'en ai-je? Et la porte, fermée? Réveillé et rageur, tirerait-il un couteau incandescent ou bien stoďque, ah, tu t'en vas? La derničre sans doute. Si seulement il y avait eu lutte, éclats, menaces, s'il avait seulement chuchoté, torturé mon ętre. Rien de tout ça. Un sourire et un compliment, un petit verre d'abord et puis de la tęte ŕ l'entrejambes et retour case départ. © Traduction: Kim Andringa

W. (n.° 22) Qué hago yo aquí, por Dios, a las cuatro de la madrugada, en una cama extraña junto a un hombre que, confirmando el tópico, duerme en paz, ajeno a toda intranquilidad. ¿Habrá trenes todavía? ¿Dónde he puesto la ropa? ¿Estará echada la llave? ¿Despertará y, furioso, con un cuchillo candente, o más bien indiferente, ah, ya te ibas? Lo ültimo sin duda. Ojalá hubiese habido lucha, trastos tirados a la cabeza, amenazas, me hubiese hablado en voz baja, torturado mi ser. Nada de eso. Una sonrisa y un cumplido, primero una copa y después de la cabeza a la pelvis y vuelta a empezar. © Traducción: Diego Puls

številka 22, W. Kaj zaboga počnem tu, ob štirih ponoči, v tuji postelji zraven moškega, ki spi klišejsko mirno, se ne zaveda nemira. Še ujamem vlak? Kje imam oblačila? So vrata zaklenjena? Se bo zbudil in znorel, s svetlečim nožem ali običajno, oh, bi rad šel? To zadnje brez dvoma. Ko bi se vsaj borila, spopadla, si grozila, ko bi vsaj zašepetal, mučil moje bitje. A nič od tega. Nasmeh in kompliment, najprej kozarček in nato od glave do mednožja in spet od začetka. © Prevod: Mateja Seliškar Kenda

nummer 22, W. Wat doe ik hier in godsnaam, om vier uur 's nachts, in een vreemd bed naast een man die volgens alle clichés rustig slaapt, zich van geen onrust bewust. Zou er nog een trein gaan? Waar heb ik mijn kleren? Zou de deur op slot? Zou hij wakker en woedend, een gloeiend mes tevoorschijn of achteloos, oh, wil je weg? Het laatste ongetwijfeld. Was er maar gevochten, gesmeten, gedreigd, had hij maar gefluisterd, mijn wezen gepijnigd. Niets van dit alles. Een glimlach en een compliment, een borrel eerst en dan van hoofd naar kruis en terug naar af.

Bij de presentatie op zaterdag 29 september 2007 in Boekhandel v/h Van Gennep te Rotterdam
las acteur Simon Versnel een achttal sonnetten voor. Zie de foto's in de galerie.

BnM Uitgevers
ISBN 978 90894 70027